نگاهی به نیما

شعر نیما، شعر پوست تلخی است. شاید بتوان گفت همچون لیموشیرینی است که باید پوست تلخش را شکافت، وحتی پوستواره‌های هر پاره یا قاچ آن را نیز کنار زد تا به شیرینی‌اش دست یافت. در این کتاب کوشیده‌ام بر پاره‌ای از گم‌گوشه‌های سرزمین شعر نیما نگاهی بیفکنم، و با توجه به ارزش و چگونگی نوآوری‌ها و ظرفیت حسی-روانی در شعر، به‌جای برخورد صرفا فنی با شعر نیما، به تحلیل یا تاویل زیبایی شناختی-روانشناختی آن پرداخته ام.