چهل و چهار چکامه سرکش

از زاغه‌های ننگِ تاریخ ستم من باز بر‌می‌خیزم از دردهای ریشه‌دار مردمم من باز بر‌می‌خیزم سیاه اقیانوسی‌ام، موّاج و پهن گاهی فرا و گاهی فرو در می‌کشم، توفنده لحن آری، برمی‌خیزم «مایا آنجلو»