کوه صدایم را پس نمی دهد

دیگر صدایمان را پس نمی‌دهد کوهی که پناه‌مان بود و آن سگ که با شوق دنبال‌مان می کرد به قلاده خو کرده است چه معجزه‌ای ! وقتی بر دهانه غارها بی سببی، تار تنیده و غربت، تخم نهاده