گزینه اشعار منوچهر آتشی (گالینگور)

نامت گلواژه‌ای به سپیدای ماهتاب و سپیده است با عطر باغ اطلسی و دشت‌های گرم شب‌بوهای دشتستان نامت گل هزار بهار نیامده است نامت تمام شب‌هایم و گستره‌ی خمیده‌ی رویاهایم را پر می‌کند و در دهانم مانند ماه در حوض، مدّ می‌شود