پنهان که پشت صورتک پیرسالی‌امآیینه نیز فهم نیارد چه حالی‌امگل کرده باز شیطنتم بعد سال‌هاباید بیایی و بدهی گوشمالی‌امآنقدر پرسه می‌زنم این کوچه را - که تا -باور کنی که گمشده‌ی این حوالی‌ام..

نامتگلواژه‌ای به سپیدای ماهتاب و سپیده استبا عطر باغ اطلسیو دشت‌های گرم شب‌بوهای دشتستاننامت گل هزار بهار نیامده استنامت تمام شب‌هایمو گستره‌ی خمیده‌ی رویاهایم راپر می‌کندو در دهانممانند ماه در حوض، م..

ای بهار همچنان تا جاودان در راه!همچنان تا جاودان بر شهرها و روستاهای دگر بگذر.هرگز و هرگزبر بیابان غربت منمنگر و منگر.سایه نمناک و سبزت هرچه از من دورتر، خوشتر.بیم دارم کز نسیم ساحر ابریشمین تو،تکمه س..

شعری هستم که جایی را نمی‌بیندمثل آیه‌های کتاب مقدس در بیزانساز جسمم نان ساخته‌انداز خونم شرابو از باقی‌مانده روحم، تن*دستم را گرفته‌ام به واژه‌هانرده‌هایی که نمی‌گذارندسقوط کنم..

ترا من چشم در راهمشباهنگامکه می‌گیرند در شاخ تلاجن سایه‌ها رنگ سیاهیوزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم؛ترا من چشم در راهم.شباهنگام، درآندم ک بر جا دره‌ها چون مرده‌ماران خفتگانند؛در آن نوبت که بندد دست ن..

کدام پل  در کجای جهان شکسته است  که هیچ‌کس  به خانه‌اش نمی‌رسد..

کدام پل  در کجای جهان شکسته است  که هیچ کس  به خانه اش نمی رسد..

کاش می‌شد شعرهای رنگی نوشت، تجربه ای که آقای مفتون امینی کرده است. «احمد شاملو»شعر مفتون، گنجینه نقش‌های رنگین و عواطف دلنشینی است که از عشق و عرفان و تفکر، گرانسنگی می‌گیرد. هرگز بی قرار آوازه و غوغا..