دنیا به کبوترانش پشت کرده است

شکل کودکی چه ناگهان قشنگی و ناگهان دیدم که شکل کودکیم سرکشید از بُن کوه و شکل کودکیم روی شاخه های بلوط و شکل کودکیم روی شانه های پدر و شکل کودکیم عطر تازه ی شبدر و گوسفندی بود برای آنکه نوازش کند نگاهم را و گیوه ای رنگین برای آنکه دلم را به جستجو ببرد نگاه کردم و دیدم چقدر تنها بود و شکل کودکیم روی بام تابستان تمام شب به سراغ ستاره ها می رفت و مادرم هر صبح مواظب من و خواب ستاره هایم بود خروس صبح نمی دانست همیشه سرزده می خواند و هیچ فکر نمی کرد که شکل کودکی من دوچرخه ای کم داشت...