دیوان رباعیات نیما یوشیج

گفتم چه غم ار زیاد ور کم داری گفتا چو چنین است چرا غم داری گفتم غم آن است که اسباب غمم از من گسلی و کم فراهم داری خال تو بجست مرغ و در دام تو شد چشم تو باید آهوی و رام تو شد آزاده دلم که سر به راه خود برد عشق تو به جان گرفت و بدنام تو شد "این مجموعه متضمن اشعاری است که عمدتا در قالب مثنوی و غزل با موضوعات عاشقانه و عارفانه به نظم کشیده شده است. برای مثال: دلبرم، این عشق تو زیباترین اسرار من/ روز و شب مهمان تویی در خاطر و پندار من/ روی ماهت را بدیدم، من شدم دیوانه ات/ آرزو دارم شوم مهمان و آیم خانه است.