لشگر شکست خورده کلمات

به ساحل برگرد قلعه­ای بساز تا نگهبانش شوم بگذار آفتاب بر تنت بتابد آن‌قدر که دوباره صحرای من شوی و تنت از بی‌تابی ترک بخورد می­بینمت لبه­ی تخت نشسته­ای می­توانم نفس بکشم اما پشتم درد می­کند چیزی در ستون فقراتم جا مانده است چیزی شبیه نخلستانی که می­سوزد هواپیماها از آسمان می­گذشتند تو از پشت­بام خانه به آن‌سوی دنیا نگاه می­کردی به من که خودم را در پالتو می­پیچیدم و دلم برای خواب لک زده بود هواپیماها را به باند فرودگاه برمی­گردانم راه‌پله­ی پشت­بام را می­بندم بارانی از گلوله در قلبت جای مرا می­گیرد به تن سوراخ‌سوراخم نگاه می­کنم دیگر لبه­ی تخت ننشسته­ام از کنار حافظیه رد می­شوم باد با مِینار سیاهم بازی می­کند می­توانم نفس بکشم اما پشتم درد می­کند