این هواهای خوش بود کهنابودم کرد،در چنین هوایی از اوقافاستعفا کردمدر چنین هوایی سیگاری شدمو در چنین هوایی عاشق شدمو فراموش کردمبه خانه، نان و نمک ببرمبیماری شاعری‌امدر چنین هواهای خوش بود کهنابودم کرد...

به نیروی یک واژهزندگی از سر می‌گیرممن برای شناختن و نامیدن توپا به جهان گذاشته‌ام،ای آزادی..

فقط امروز و تنها در همین لحظه، وقتی تیغ خورشید زاویۀ درستی به خود می‌‌گیرد، می‌بینی که برگ‌های زرد و صورتی درخت نجیب و پوش‌دادۀ ما را پولک‌پوش می‌کنند؛ ناگهان تابستان سبز کوتاه می‌شود... پاییز،..

کارگرانْ سرگرمِ بیختنِ نورند درودگران با میخ شب واپسین‌ثانیه‌ها و واپسین‌نفس‌ها را به هم می‌پیوندند هزاران پیکرتراش کور بدون دیدن نور به ستایش روشنایی برخاسته‌اند بدون دیدن شب به تراش تاریکی نش..

چیست کهنسالی؟ نهالی‌ست بالنده در دو سوی: سپیده‌دمانِ کودکی وُ شبانگاهانِ مرگ. ... آن نور که روشنی می‌بخشدم هنوز در عهدِ کودکی‌ست. ..

از همان روز که چشم به جهان گشودم فقط یک چیز یاد گرفتم: پُل ساختن در جهان، تا می‌توانم، و هرچه بیشتر بهتر در روشنایی صبح پلی بر فاصلۀ کوتاه میان دو ساختمان می‌زنم پلی می‌سازم که قلب‌ها را به هم پی..

از زاغه‌های ننگِ تاریخ ستم من باز بر‌می‌خیزم از دردهای ریشه‌دار مردمم من باز بر‌می‌خیزم سیاه اقیانوسی‌ام، موّاج و پهن گاهی فرا و گاهی فرو در می‌کشم، توفنده لحن آری، برمی‌خیزم «مایا آنجلو»..

به یاد می‌آورمت همان‌طور که در پاییز گذشته بودیکلاه طوسی و دلی آرامبا جنگ شعله‌های گرگ و میش در چشم‌هایتو برگ‌های افتاده در زلال روحتپیچیده به بازوانم همچون تاکبرگ‌ها همه صدای تو بودند، آهسته و آرامش ..