ای رهگذر بایست بر کرانة دریاچة آرام دریای شکن در شکن و کشتی‌های عذاب‌دیده جاده‌هایی که می‌پیچند بر گرد کوه و ستاره می‌زایند جملگی به این گسترة صاف می‌رسند. اکنون می‌توانی تماشا کنی قوها را نگاه..

از بهار عشق و جوانی کام گیرچراکه زمان به‌زودی این حقیقت را به تو خواهد آموختکه در لانه سال پیش، مرغان بر جای نمانده‌اند..

خود را درون گلم نهان می کنمتا آن را بر سینه ات زنیو مرا نیز بی اختیار در بر کشی - و دیگر هرچه پیش آید خوش است...

آن که میگوید دوستت می دارمدل اندهگین شبی ست که مهتابش را می جوید.ای کاش عشق رازبان سخن بود..

آن‌که می‌گوید دوستت می‌دارمدل اندوهگین شبی‌ستکه مهتابش را می‌جوید.ای کاش عشق رازبان سخن بود..

خواب رویای فراموشی هاست!خواب را دریابم،که در آن دولت خاموشی‌هاست.من شکوفایی گل‌های امیدم را در رویاها می‌بینم،و ندایی که به من می‌گوید:«گرچه شب تاریک استدل قوی دار،سحر نزدیک است»..

زندگیکم نیستند کسانیکه نان غم خستگان می خورند و بازطلبکار طعنه خویش اند به گندم بی گناه..

هرچند دخمه را بسیارخاموش و کور می بینم،در انتهای دالانشیک نقطه نور می بینم...