شعری هستم که جایی را نمی‌بیندمثل آیه‌های کتاب مقدس در بیزانساز جسمم نان ساخته‌انداز خونم شرابو از باقی‌مانده روحم، تن*دستم را گرفته‌ام به واژه‌هانرده‌هایی که نمی‌گذارندسقوط کنم..

..

ترا من چشم در راهمشباهنگامکه می‌گیرند در شاخ تلاجن سایه‌ها رنگ سیاهیوزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم؛ترا من چشم در راهم.شباهنگام، درآندم ک بر جا دره‌ها چون مرده‌ماران خفتگانند؛در آن نوبت که بندد دست ن..

..

خاورمیانه امبا قصه هایی بی پایاننه گرگ‌ها سیر می‌شوندنه سگ‌های هار رام..

کدام پل  در کجای جهان شکسته است  که هیچ‌کس  به خانه‌اش نمی‌رسد..

کدام پل  در کجای جهان شکسته است  که هیچ کس  به خانه اش نمی رسد..

کاش می‌شد شعرهای رنگی نوشت، تجربه ای که آقای مفتون امینی کرده است. «احمد شاملو»شعر مفتون، گنجینه نقش‌های رنگین و عواطف دلنشینی است که از عشق و عرفان و تفکر، گرانسنگی می‌گیرد. هرگز بی قرار آوازه و غوغا..