درد در سینۀ من در رفت و آمد است  به آغوشم که می‌آیی به دریایی فکر کن با موج‌های خروشان که گهوارۀ ماه می‌شود ..

باد در قبرستان می‌وزددرخت را می‌کندو نام تو در گودی سنگ می‌ماندفقدان را نمی‌شود از جا کَند ..

پس از هیاهوی بسیاراکنون به خاموشی رسیده‌امو شعرزنگوله‌ای‌ست با نوایی آرامکه عصب‌های مرده رابیدار می‌کند ..

آدم‌ها برای فراموش کردن کسی نام‌ او را از حافظۀ تلفن‌شان پاک می‌کنند   درخت ولی برای فراموش کردن باید تکه‌ای از پوست خود را بکند تا یادگاری‌ات را از تنش درآورد ..

پنجره راه داده بود به باد، گرچه باد، اجازه نمی‌خواست برای ورود برای تغییرِ جای چیزها برای شکستن برای به آسمان بردنِ آرزوهایی سَبُک مثل پَرِ کبوتر،    &n..

می‌آید و دستی به دور گردن من حلقه می‌زند تا موجبار بوسه و لبخند                      &..

بُریده نخوانید این خطوط رادنیا مرداب بی‌نیلوفر شده استدنیا پُر شده است از همین کلمات بی‌شرفدنیا ... بی‌راه، بی‌میربی‌پیردست به پوزه‌اش می‌کشدپنجه به خطوط دست‎هااز استخوان می‌گذرد از ماهاز گل..

به دام افتادۀ رشک رقیب استبه خاک‌افتادۀ مکر و فریب استهجای حیرت آن سرنوشتمکه در تصویر هستی، ناشکیب است..